Frances- Bye New York, hello Amsterdam

Vorig jaar zette ik mijn eerste stap in New York en ik vond het er zo fantastisch dat ik, wat er ook gebeurde, terug wilde. Niet als toerist, niet voor even genieten van deze heerlijke stad, maar het leven ervaren als een New Yorkse. En ik kan je vertellen: het wonen in New York is, zoals iedereen het hier zegt, absolutely FABULOUS!
 
Toen mijn familie mij eind november kwam opzoeken (heel leuk dat jullie er waren hoor schatten, no offense) veranderde mijn leven als New Yorkse in een toerist. En zo voelde ik me niet alleen, maar dit was klaarblijkelijk overduidelijk zichtbaar. Geen mensen meer die mij de weg vroegen of praatjes met me maakten. Nee, taxichauffeurs die expres omwegen namen of ons probeerden af te zetten. Nee, niks geen New Yorkse, maar gewoon de hele week tourguide spelen: Brooklyn Bridge, Guggenheim, Times Square, Rockefeller Center, en in de rij bij de Uggs Store.
 
Als we wonen in New York willen we natuurlijk ook doen alsof we een New Yorkse zijn en het echte New Yorkse leven leiden. Dus dit betekent: vroeg opstaan, hard werken, maar in de avonden en weekenden helemaal los. En vooral ALLE toeristische attracties vermijden. (sorry Empire State, ik hou van een afstand van je, maar zal je niet meer bezoeken). Dus doordeweeks gaat om 06:15 uur mijn wekkertje. Thermo shirt aan, vest, nog een vest, jasje, sjaal, trainingsbroek, sportschoenen, en handschoenen. (Zonder dit uitgeruste outfit kan je het wel vergeten met dit winterweer.) Als ik de lift vanuit mijn residentie naar beneden neem en de eerste stap buiten zet kan ik, zelfs om half 7 s’ochtends, al stralen. HEERLIJK, je voelt de energie in de ontwakende stad, fantastisch! Met mij vele anderen die hardlopen langs de Hudson River. Het mooie is dat je dan altijd de dogwalkers tegen komt. Als je even niet weet wat je wilt doen, kan je altijd overwegen om dogwalker te worden in NYC, dit betekent gewoon bijna slapend rijk worden. Als dogwalker in de Upper East Side krijg je rond de 25 dollar betaald per 45 minuten. Gemiddeld zie je een dogwalker lopen met tien honden. Nou, reken maar uit. Inderdaad, dat is niet gek voor het ophalen van een paar hondjes in de mooiste appartementen, een rondje lopen in Central Park en het oprapen van.....ja, inderdaad.
 

Iedere dag is het gewoon weer heerlijk om op te staan, het liefst zo vroeg mogelijk. Niet weten wat er die dag gaat gebeuren, wie je tegenkomt, op welke nieuwe plekken je komt en wat voor avonturen je gaat beleven. Wat ik een van de meest bijzondere en speciale dingen vind van New York, is het ontmoeten van nieuwe mensen. Mensen bruisen van energie, zijn ambitieus, reizen veel en hebben vaak veel levenservaring. Dit is zo inspirerend. Zo bouw je speciale vriendschappen op en beleef je de leukste dingen samen. Een van die avonden was New Years Eve. DE grote avond waarvoor, weken van tevoren, al wordt gevraagd wat je gaat doen, met wie je daarheen gaat, en het belangrijkste van alles: what to wear?
 
Ik had in gedachte om het dit jaar eens anders te doen en het lekker in een appartement bij iemand thuis te vieren. Ik zag mezelf al helemaal zitten. Verwarming op hoog, kaarsjes aan, muziek, samen eten, spelletjes doen, urenlang kletsen, samen lachen, en om 12 uur de champagneflessen open. Laten we eerlijk zijn, hebben we uiteindelijk een spetterend feest gevonden, grote verwachtingen, want het is tenslotte oud&nieuw: het begin van nieuwe voornemens, uitdagingen, en plannen. Maar de realiteit is vaak dat je veel geld betaald, buiten in de kou en lange rij staat te wachten voor de entree en dan heb ik het nog niet eens over de garderobe en het kopen van muntjes. Maar ik heb me, ook weer dit jaar, over laten halen. En soms heb je dan van die jaren, dat het wel geslaagd is. Dit jaar was er zo’n een. Ik kreeg een bericht op mijn Amerikaanse telefoon: “Er is een feestje van een modelabel in een private loft in SoHo en schijnt heel leuk te worden”. (daar ga je al met de verwachtingen.)
 
Dus daar gingen we, (Ik was al helemaal in de mood, want de hele avond kwamen de new years wishes al binnen vanuit Nederland, toch leuk die uren verschil.) party outfit aan en met een yellow cab richting SoHo. Met een hele ouderwetse lift, inclusief liftboy, werden we naar boven begeleid. Ik sloeg de blunder om de opmerking te maken dat het wel een heel gedoe is om weer naar buiten te gaan, met die ouderwetse lift, voor het vuurwerk. Vervolgens kreeg ik het antwoord dat er geen vuurwerk is in Manhattan, vanwege het brandgevaar. (logisch, dus toch blond.) De deuren gingen open, WOW! Een grote industriële ruimte, ongestuukte bakstenen muren, koperen pijpen aan het plafond. Grote bar, small bites van delicious Cipriani en een feestende crowd. Geen vuurwerk dit jaar, maar wel een top einde van 2009 en een super start van 2010.
 
 
 
Vijf maanden New York, geen leven als toerist, maar leven als een echte New Yorkse. En de reden waarom ik ging naar de stad die nooit slaapt: mijn stage bij Diane von Furstenberg. Babyshowers, photoshoots, grootse stress en lange dagen tijdens marketweek. Net zoals alle New Yorkers op Uggs naar werk en een tas met hakken, in alle kleuren, onder het bureau op kantoor.  Orders batchen, lookbooks maken, rennen naar Starbucks, schoenen brengen naar de leather SPA (de schoenmaker voor alle Prada’s, Fendi’s, en Louboutins). Modellen kleden, helpen bij salesafspraken. Samples sales opzetten, de christmas party, presentaties bij departement stores, moodboards maken, naar de sample room uptown, en Diane’s adviezen als: “Good investments always comes back”.
 
En dan het leven in de stad....wonen in de leukste buurt ever, kilometers lopen, constant nieuwe plekken ontdekken en nieuwe avonturen beleven. Zonnen in Central Park. Mijn mislukte outfit op mijn eerste Halloween, losgaan tijdens NY400, dansen en eten naast de leukste celebrities, een ondergesneeuwd New York (een sprookje!). Geen taxi chauffeurs die omwegen nemen, maar mij vragen of ik tevreden ben met de route die ze willen nemen naar mijn eindbestemming en ik dan aangeef dat een andere avenue toch sneller is. De kerstdienst in de St.Patrick’s Cathedral op 5th avenue op eerste kerstdag, mijn ontbijt met two soft fried eggs in mijn residentie. Op mijn verjaardag lunchen bij Bergdorf Goodman, naar binnen gluren in de mooiste huizen aan de Upper East Side, de leukste verzamelboeken bij “Taschen” in SoHo, shoppen bij Reiss, elke morgen zien hoe ouders hun kinderen naar school brengen aan de overkant van mijn residentie. Een cappuccino drinken met Skim milk (magere melk). Mezelf verwennen en typisch New Yorks, een “mani” en “pedi” laten doen. Naar de bios op Times Square, de doormen die mij iedere morgen met een grote lach gedag zegt. De constante energie en inspiratie. En het mooiste van alles, het ontmoeten van mensen en het opbouwen van speciale vriendschappen. WOW, it felt like a dream! Ik ben verliefd op de stad die nooit slaapt.
 
 
Met pijn in mijn hart neem ik afscheid van ‘mijn stad’, tijd voor nieuwe avonturen en tijd om terug te keren naar mijn eerste liefde: Amsterdam. Stiekem heb ik best zin om weer te fietsen over de grachten, uren te kletsen en drankjes te drinken met mijn lieve vriendinnetjes, en gewoon weer een keer uit te gaan op All Stars.
 
Bye lovely New York, Hello Amsterdam.
 
 
XOXO